Elkarrizketa

Virginia Garcia Pena

«Lurra espaziotik ikusi nuenean, harrapatuta geratu nintzen»

Virginia Garcia Pena (Pasaia Donibane, 1979) astronomoa da. Aranzadi Zientzia Elkarteko bazkidea da, eta dibulgazio- eta hezkuntza-proiektuak garatzen ditu. 2016an sartu zen elkarteko Zuzendaritza Batzordean, eta Astronomia Departamentua zuzendu zuen 2018 eta 2023 bitartean. Zortzi urtez aritu zen planetarista-­lanetan Eureka! Zientzia Museoan. 2021az geroztik, Espainiako Astronomia Elkarteen Federazioko Zuzendaritza Batzordeko kide da, eta federazio horrek sustatutako Astronomia Emakumeen Taldeko kide.

Azkenaldi honetan, herriz herri dabil, abuztuaren 12ko eklipseari buruzko azalpenak ematen, baina, eskuzabaltasunez, tartea hartu du Elhuyar aldizkariaren galderei erantzuteko. Aitortu duenez, erraza izan zaio, argi baitzeuzkan erantzunak; bereziki, aurrenengo galderarena.

Zerk harritu, asaldatu edo txunditu zaitu gehien, lanean hasi zinenetik?

Ez dakit iraultza bat den, baina oso gogoan dut nire haurtzaroko une bat, zeinetan ohartu bainintzen gehiago jakin nahi nuela. Une hark ekarri nau honaino. Ama galiziarra dut, eta Galizian izan zen, amonaren etxean. Akordatzen naiz, bazkalondoan, lehengusuekin kanpora joan nintzela jolastera. Amona barruan geratu zen, sukaldea jasotzen, eta, halako batean, ez dakit zertarako, sukaldera sartu nintzen, eta amona telebista ikusten ari zen. Albisteak ematen ari ziren, eta, bat-batean Lurraren irudia agertu zen, espaziotik ikusita. Ez dakit zenbat urte izango nituen; sei inguru. Transbordadore baten irudiak izango ziren, eta gogoratzen dut nola gelditu nintzen Lurra espaziotik ikusten eta berria entzuten, ea zer esaten zuten. Gainera, akordatzen naiz lehengusua etorri zela nire bila, deika eta garrasika, eta nik isiltzeko agindu niola, entzun nahi nuelako.

Izan ere, normalean, umeei galdetzen zaienean planetei buruz, inork ez du aipatzen Lurra. Nik, berriz, grabatuta daukat Lurra ikusi nuela kanpotik, eta horrekin jada harrapatuta gelditu nintzen.

Niretzat, momentu hura giltzarria izan zen. Horrez gain, hemengo aitona arrantzako patroia zen, eta izarrak erakusten zizkidan. Ilargia ere bere prismatikoekin ikusi nuen lehenengo aldiz. Oso txikitatik datorkit espazioarekiko grina.

Zer iraultzaren edo aurkikuntzaren lekuko izan nahiko zenuke?

Galdera hau ez daukat bestea bezain garbi, baina esango nuke unibertsoari buruzko galdera asko ditugula oraindik erantzun gabe, eta horietako batzuk erantzutea gustatuko litzaidake. Adibidez, materia iluna eta energia iluna detektatzea.

Izugarrizko ahalegina egiten ari dira horretarako, unibertsoa ulertzen dugun bezala ezagutzeko bi datu horiek falta baitzaizkigu, materia iluna eta energia iluna. Gerta liteke, hori bai, deskubritzea oker geundela, eta ez dagoela ez materia ilunik, ez energia ilunik.

Bi aukerak dira oso hunkigarriak. Aurkitzen badituzte, sekulakoa izango da. Eta ondorioztatzen badute ez direla existitzen, eta guk asmatutakoak direla formulak ondo egokitzeko, esan nahiko du zalantzan jarri beharko dela urteetan eraikitzen joan garena. Biak dira liluragarriak.

Ana Galarraga Aiestaran

Elhuyar Zientzia

Buletina

Bidali zure helbide elektronikoa eta jaso asteroko buletina zure sarrera-ontzian

Bidali

Astronomia