Texto redactado en euskara e traducido automaticamente por Elia e sen posterior revisión. VER ORIXINAL

Os científicos descartaron o mellor e o peor escenario climático

Á vista da traxectoria das enerxías renovables e do custo económico actual, sinalan que xa non ven real superar o límite máis extremo de 5,7 °C para o ano 2.100. Con todo, ven imposible calquera subida de 1,9 °C.

Aitziber Agirre Ruiz de Arkaute

O aumento da temperatura global ha alcanzado case os 1,5°C, e os científicos están a traballar intensamente na previsión de escenarios climáticos posibles para o ano 2.100 coa maior precisión posible. A iniciativa internacional para a avaliación dos modelos climáticos ha reexaminado as súas proxeccións para o futuro. en 2023 iniciouse a remodelación dos anteriores (CMIP6) e as novas proxeccións (CMIP7) ilustran o impacto das medidas adoptadas até a data para facer fronte ao cambio climático. O estudo deixa noticias agridoces:

Noticias doces: os científicos cren que a expansión internacional das enerxías renovables e que, por tanto, xa son máis baratas que os combustibles fósiles, fai irreversible o rumbo tomado polas renovables. Isto deixou os primeiros resultados: xa non se ve realista que ocorra a proxección climática máis extrema que se representaba até agora, que chegue a 5,7 ºC. Son un indicador da capacidade da sociedade para influír na transición enerxética.

Noticias salgadas: á vista dos lentos ritmos de transformación das políticas climáticas, os científicos ven imposible mesmo quedar na mellor proxección dun aumento de 1,9°C. Lembran que para saír da situación de emerxencia que aínda falta moito, é imprescindible tomar medidas máis drásticas.

O estudo tamén puxo sobre a mesa outras reflexións. Até agora, a maioría dos escenarios climáticos proxectáronse até finais de século, pero os investigadores cren que tamén é necesario estudar a evolución máis aló do século XXI. Isto ten dous obxectivos principais. Por unha banda, comprender a dinámica que adoptarían os sistemas da Terra en caso de estabilización da concentración de CO2 na atmosfera a un nivel determinado e avaliar si existe risco de cambio irreversible superando os puntos de inflexión. Doutra banda, investigar si o logro de emisións negativas a longo prazo nunha década ou outra afectaría á capacidade dun cambio climático reversible. Por tanto, a ciencia climática segue enfrontando importantes desafíos.