Texto redactado en euskara e traducido automaticamente por Elia e sen posterior revisión. VER ORIXINAL

A mielina é un compoñente activo na plasticidad cerebral

A mielina, ademais de facilitar a transmisión de sinais, participa activamente na plasticidad cerebral, é dicir, na capacidade do cerebro para adaptarse. Así o concluíron os investigadores da UPV/EHU Marta Cimadevilla Fondevila e Carlos Matute Almau no estudo publicado na revista Trends in Molecular Medicine. Isto reforza o cambio de paradigma que se está producindo no campo da neurociencia: da mielina como elemento estrutural a un compoñente activo da función cerebral.

A mielina é unha estrutura que envolve as fibras nerviosas e permite a transmisión rápida de sinais no cerebro. Durante décadas considerouse un compoñente estrutural responsable de acelerar a condución nerviosa. Pero as últimas investigacións están a mostrar que a mielina non era un elemento pasivo, senón que é unha estrutura dinámica que responde á actividade cerebral.

Segundo explican os investigadores, a mielina é un dos mecanismos que permiten ao cerebro reorganizarse. Participa activamente na plasticidad cerebral.

A investigación mostra que os sinais neuronais controlan activamente a organización e a dinámica da mielina. Os receptores de GPCR no cerebro asocian a actividade neuronal coa remodelación da mielina no cerebro dos adultos. Os GPCR actúan como sensores crave dalgúns neurotransmisores, como o glutamato, a acetilcolina e a histamina. A activación dos receptores ories leva a creación de novas vainas de mielina, a remodelación das existentes e a adaptación funcional dos circuítos neuronais. Este mecanismo conecta directamente a actividade sináptica cos cambios estruturais da mielina e proporciona unha base molecular para a plasticidad do cerebro adulto.

A mielina participa en moitas enfermidades neurolóxicas, entre elas a esclerose múltiple e os trastornos neurodegenerativos. Por tanto, entender como se regula abre novas posibilidades terapéuticas. De feito, os investigadores cren que a sinalización por GPCR podería ser un obxectivo estratéxico para a modulación da mielina e o desenvolvemento de novas terapias en enfermidades neurolóxicas.