Texto redactado en euskara e traducido automaticamente por Elia e sen posterior revisión. VER ORIXINAL

O corazón ten un pequeno cerebro que nos protexe da tensión

Un tipo de neurona do corazón garante o correcto funcionamento do corazón en situacións de tensións.

O cerebro leva o compás dos latexados do corazón, pero non é o único responsable. Un sistema nervioso especial enredado no corazón tamén xoga un papel importante neste traballo. Un estudo liderado pola Universidade de Yale dá os primeiros pasos para aclarar o funcionamento deste complexo sistema e desmente a crenza de que todas as neuronas do corazón son iguais.

O “sistema nervioso intrínseco do corazón” está incrustado na capa de graxa que rodea o corazón. As neuronas locais intercambian sinais entre si e co cerebro, e estas células son as responsables da función do corazón. Con todo, as neuronas do corazón son moi infrecuentes, só ocupan o 0,01% do tecido do corazón. Por esta razón, aínda non se coñecen ben as funcións exactas destas células.

«As áreas periféricas do sistema nervioso fan moito máis que recibir e enviar sinais»

Os autores examinaron en ratos as neuronas do corazón e identificaron dous subgrupos destas células. Déronse conta de que as neuronas do primeiro subgrupo eran necesarias para que o corazón seguise latexando. A función do segundo subgrupo era menos evidente. Tras varias probas, chegouse á conclusión de que sen este segundo tipo de neuronas o corazón era máis vulnerable á tensión. Sen estas neuronas, dous terzos dos ratos morreron ante unha situación de tensión e non produciuse ningunha morte en ratos que as tivesen na mesma situación.

Os autores sinalan a importancia de coñecer ben a función destas neuronas cardíacas, xa que o sistema nervioso intrínseco do corazón está relacionado con enfermidades como o infarto de miocardio, a insuficiencia cardíaca ou a arritmia.

Aínda está por aclarar si os resultados poden extrapolarse a humanos, pero os investigadores din que haberá paralelismos entre os dous sistemas. O descubrimento destaca a interdependencia entre as redes neuronais do cerebro e as redes neuronais do resto dos órganos, deixando claro que as áreas periféricas do sistema nervioso fan moito máis que recibir e enviar sinais.