Negu polarrean (azaroa-otsaila) eguzkia ez da zeruertzetik ateratzen. Uda polarrean (apirila-abuztua), aldiz, eguzkia ez da asteetan ezkutatzen. Argi urreztatu eta amaigabeak mendi eta fiordoak bustitzen ditu, tundran lehertzen den bizitzarako ametsezko eszenatoki bat sortuz.
Argazkiak eta testuak Inhar D. Lopez Garcia argazkilariarenak dira eta copyright lizentzia dute.
Artikoko sarraskijalea da. Hartz zuriaren aztarnei jarraitu ohi die harrapakinen hondakinez elikatzeko.
Urtaroaren arabera kolorez aldatzen den kanido bakarra da. Neguko ilajea zuria edo grisaxka izaten du, elurrarekin mimetizatzeko; udan, berriz, marroi edo grisa izaten du, eta harkaitzekin eta landaretzarekin nahasten da.
Bizi osorako bikoteak osatzen dituzte. Bi gurasoek umeak zaintzen dituzte, gordeleku batean, urtez urte.
Vulpes lagopus izen zientifikoak "erbi-oina" esan nahi du, hankak estaltzen dizkien ilaje trinkoari erreferentzia eginez. Ilaje horrek "elurretako oinetako" natural gisa jokatzen du, izozteetatik babesten du eta izotza trakzionatzen du. Arazorik gabe jasan ditzake –50 °C tenperaturak.
Ursus maritimus izen zientifikoak "itsas hartza" esan nahi du. Igerilari aparta da, aurreko hankak arraun gisa eta atzekoak lema gisa erabiliz, uretan dozenaka kilometro egiteko gai da.
Duen ilajeak zuria dirudi, baina argia sakabanatzen eta islatzen duten ile zeharrargiz osatuta dago; gainera, hutsak dira, eta isolatzaile termiko perfektu gisa funtzionatzen dute eta elurrarekin mimetizatzen dira. Azpian azala beltza dute.
Lurreko haragijalerik handiena da. Ar heldu batek 700 kg baino gehiago pisa dezake, eta usaimena hain du zorrotza non foka bat detekta baitezake 30 km baino gehiagoko distantzian edo metro bateko elurraren azpian.
Bere biziraupena itsas izotzari estuki lotuta dago. Handik ehizatzen du bere harrapakin nagusia: itsas txakurrak. Klima-aldaketak eragindako izotz-urtze azeleratua du etorkizunerako mehatxurik handiena.
Bilatzailea
