Negu polarrean (azaroa-otsaila) eguzkia ez da zeruertzetik ateratzen. Uda polarrean (apirila-abuztua), aldiz, eguzkia ez da asteetan ezkutatzen. Argi urreztatu eta amaigabeak mendi eta fiordoak bustitzen ditu, tundran lehertzen den bizitzarako ametsezko eszenatoki bat sortuz.
Argazkiak Inhar D. Lopez Garcia argazkilariarenak dira eta copyright lizentzia dute.
Artikoko sarraskijalea da azeria. Hartz zuriaren aztarnei jarraitu ohi die harrapakinen hondakinez elikatzeko.
Urtaroaren arabera kolorez aldatzen den kanido bakarra da. Neguko ilajea zuria edo grisaxka izaten du, elurrarekin mimetizatzeko; udan, berriz, marroi edo grisa izaten du, harkaitz eta landaretzarekin nahasteko.
Bizi osorako bikoteak osatzen dituzte. Bi gurasoek umeak zaintzen dituzte gordeleku batean, urtez urte.
Bere izen zientifikoak, Vulpes lagopus, "erbi-oina" esan nahi du, bere hankak estaltzen dituen ilaje trinkoari erreferentzia eginez. Ilaje horrek "elurretako oinetako" natural gisa jokatzen du, izozteetatik babesten ditu eta izotzaren gainean ibiltzeko trakzio-indarra egiten laguntzen die. -50ºC arteko tenperaturak arazorik gabe jasan ditzakete hala.
Ursus maritimus izen zientifikoak "itsas hartza" esan nahi du. Igerilari aparta da, aurreko hankak arraunak bezala eta atzekoak lema bezala erabiliz uretan dozenaka kilometro egiteko gai da.
Bere ilajeak zuria dirudi, baina, argia sakabanatu eta islatzen duten ile zeharrargiz osatuta dago. Gainera, ileak hutsak dira isolatzaile termiko perfektu gisa funtzionatuz eta elurrarekin mimetizatuz. Azpian, bere azala beltza da.
Lurreko haragijalerik handiena da. Ar heldu batek 700 kg baino gehiago pisatu ditzake eta bere usaimena hain da zorrotza, ezen, 30 km baino gehiagoko distantzian edo metro bateko elurraren azpian foka bat detekta dezakeela.
Bere biziraupena itsas-izotzari estuki lotuta dago. Hor ehizatzen du bere harrapakin nagusia: itsas txakurrak. Klima-aldaketak eragindako izotz-urtze azeleratua da bere etorkizunerako mehatxurik handiena.
Bilatzailea
