Conversación con Mark Anderson

1987/12/01 Barandiaran, Mariaje Iturria: Elhuyar aldizkaria

Na universidade de Wisconsin hai una sección chamada "Water Chemistry". Nesta sección, como o seu nome indica, realízanse estudos sobre a auga. Dirixímonos a un dos "professor" desta sección para que nos explique en que consiste a química da auga.

Elhuyar – "Water Chemistry" é un dos departamentos universitarios de Wisconsin. Podería indicarnos por favor a área de traballo do departamento?

Mark Anderson– A química da auga realiza un estudo das solucións e exégidos nos que a auga é o disolvente máis importante. Fai 25 anos empezouse a traballar nesta zona como rama da química da saúde na universidade de Wisconsin. Os estudantes graduados, estudantes de máster ou doutoramento, traballan nesta sección e a súa orixe é variado: Enxeñaría civil, enxeñaría ambiental, enxeñaría química, geoquímica, química do chan e química xeral.

Ademais dos profesores que traballan nela, 22 alumnos graduados traballan actualmente nesta sección denominada química da auga.

Nun principio, este proxecto organizouse paira estudar sistemas acuáticos como lagos e ríos. Na actualidade tamén se traballa no estudo de sistemas heterógenos e outros proxectos industriais.

Casa do Water Chemistry en Madison.
E.– Vostede lidera un equipo de investigación deste Departamento. Poderías explicarnos o ámbito de traballo que desenvolve o teu grupo?

M. Anderson– Nere estuda a química dos coloides, principalmente coloides de óxidos hidratados de ferro, titanio, aluminio e silicio. Estudamos a interfase e as interaccións particula-partículas destes sistemas. Todo iso aplícase nas áreas de membranas cerámicas, formación de catalisantes, fotocatalisadores e sensores cerámicos.

E.– Que técnica utilizades paira facer avanzar esta tarefa?

M. Anderson– Por unha banda utilizamos técnicas "in situ" e por outro técnicas standards. Entre estes últimos, paira analizar os cambios de carga que se producen na superficie utilizamos a electroforesis e a da tarima potenciométrica. Paira estudar o tamaño das partículas e a súa ordenación utilízase a dispersión luminosa cuasiestática e a espectroscopia de correlación de protones.

Paira interpretar a química das reaccións na superficie utilizamos espectroscopía infravermella e reflexión interna cilíndrica. A microcalorimetría das calores de reacción é adecuada. Outras técnicas son a difracción de raios X, a difracción de electróns, a análise térmica diferencial e a termogravimetría.

E.– O teu grupo analiza a contaminación das augas subterráneas. A que conclusións chegastes?

M. Anderson– Está a estudarse a absorción dos microcontaminantes na superficie dos óxidos. Estes óxidos absorben moi ben os solutos orgánicos e inorgánicos e atrasan a súa migración. Os mecanismos que obtivemos utilizaranos os modeladores paira predicir o comportamento dos micropulentes.

Hoxe en día estamos lonxe do punto no que se pode predicir cuantitativamente o movemento das moléculas. Se podemos dicir cualitativamente que especies absorberanse nunha superficie sólida. Paira iso teremos que ter en conta varias variables físicas/químicas: pH, forza iónica e concentración de soluto. Con todo, non temos una interpretación cuantitativa.

E.– De face ao futuro, que plans e proxectos tes?

M. Anderson– O noso campo de traballo máis estimulante é o das membranas cerámicas. Estamos a utilizar a tecnoloxía de partículas/partículas desenvolvida por nós paira formar adóitelas. Estes soles se gelifican en aerogel e xerogel, que forman membranas, evolucionando. Controlando a química destes coloides podemos controlar o tamaño dos poros e a estrutura da membrana. Estas membranas poden utilizarse en catálisis, fotocatalisis, ultrafiltración, ósmosis inversa e microrreacción. Creemos que aínda imos dedicar dez anos máis a este campo de traballo.

E.– Como colofón a esta entrevista quero exporche una pregunta xeral. Cal é o estado das augas nos EEUU?

M. Anderson– Uno dos maiores problemas de calidade da auga que temos nestes momentos nos EEUU é a contaminación das augas subterráneas. Até agora non nos preocupamos pola vertedura de residuos e na actualidade estamos a darnos conta da magnitude do problema. As verteduras en tanques subterráneos, vertidos de residuos tóxicos e vertedoiros incontrolados, están a pór en perigo a calidade das nosas reservas de auga. Estes problemas deben ser congestionados e paira iso é necesario utilizar tecnoloxías avanzadas e sofisticadas de lavado de augas. A fotocatálisis con membranas cerámicas avanzadas pode ser una técnica adecuada no futuro.