John Durant: "O científico que non traballa a comunicación é un científico sen éxito"

O Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT) é una referencia mundial no campo da ciencia, a enxeñaría e a economía. O Museo MIT é o escaparate da investigación e a innovación que se realiza no MIT, situado en Cambridge (Massachusetts). Ademais de profesor do programa Ciencia, Tecnoloxía e Sociedade do MIT, desde hai dous anos é director do Museo MIT John Durant (Inglaterra, 1951).
Director do Museo MIT
John Durant: "O científico que non traballa a comunicación é un científico sen éxito"
01/10/2007 | Urruzola Arrate, Manex | Elhuyar Zientzia Komunikazioa
Antes de ser director do MIT, John Durant foi responsable do Centro de Ciencias At-Bristol durante cinco anos. O At-Bristol gañou naqueles anos importantes premios.
Graham Gordon Ramsay
Como se converteu un inglés en director do museo do prestixioso MIT de Estados Unidos?

A miña muller é estadounidense, profesora da Universidade de Harvard, e durante unha tempada fomos transatlánticos. Tiven a sorte de poder vir ao MIT en 2005, o que reduciu un pouco a pegada de petróleo da nosa familia!

O Museo MIT acaba de desenvolver o seu plan estratéxico. Cales son os principais retos de futuro?

O Museo MIT ten como misión facer comprensible a investigación e a innovación paira todos. O MIT é una organización singular, cunha tradición de investigación mundial diferencial en todos os ámbitos da ciencia, a enxeñaría e a tecnoloxía. É un privilexio enorme que todas estas actividades sexan responsables da súa integración social; mediante a ampliación do Museo e a ampliación do perfil do público queremos incidir de forma máis efectiva.

O Museo MIT liderou este ano una importante acción divulgativa: Primeira edición do Festival de Ciencias de Cambridge. Doutra banda, en setembro abriuse a ampliación da planta que inaugurou a nosa exposición nun 50% e que nos fai moito máis visibles e visibles desde a rúa. Creo que estes importantes desenvolvementos inician a vinculación co plan estratéxico dunha maneira moi significativa.

Que papel desempeña o Museo MIT na divulgación da investigación que leva a cabo no MIT?

Facemos tres cosas importantes: Recompilamos o material das investigacións e innovacións máis significativas do MIT, creamos exposicións permanentes e temporais e desenvolvemos diversos tipos de programas relacionados co museo, así como outros de difusión social.

Que colección de investigación e innovación destacaría do MIT?

Traballei en museos de ciencia moito máis grandes, pero en ningún sitio atopei tantas opcións como o Museo MIT paira recompilar ferramentas científicas e tecnolóxicas de primeira orde. En pouco tempo como director, conseguimos: modelos e guías orixinais da enxeñaría do programa lunar Apollo dos anos 60; o soar paira a primeira exploración lateral no mundo en profundidade, que tanto abriu a exploración científica; a marabillosa colección de xoguetes mecánicos e electromecánicos que Claude Shannon creou nos últimos anos; e o XX. Información científica e tecnolóxica pioneira de mediados do século XX, por citar algunhas. Pregúntome: en que outros lugares do mundo pódense atopar pedras preciosas como estas?

Que opinas sobre as experiencias de 'Laboratorios abertos', nas que os científicos reciben a visita do público mentres traballan no laboratorio?
(Foto: Eric Roth)

Elaboración. Ver o que se fai nalgúns laboratorios é en certa medida como ver a pintura seca, pero ás veces os científicos fan cousas moi interesantes e case sempre teñen algo interesante que dicir sobre o que están a facer. É dicir, os “Laboratorios abertos” deben organizarse xunto cos científicos que estean presentes e, si é posible, os espectadores e os científicos deben poder dialogar sobre o que está a pasar. Iso é o que tentamos facer no Museo MIT coa iniciativa Lab-Link, un evento de videoconferencia en directo que conectará ao público e aos investigadores que hai no laboratorio.

Por que é tan importante que os investigadores coñezan os resultados das súas investigacións?

O científico que non traballa a comunicación é un científico sen éxito. A comunicación é una parte fundamental da ciencia, que implica tratar de comunicar aos demais a súa contribución ao coñecemento humano. Diso trátase o proceso de publicación científica que se converteu nun auténtico rito. Os científicos que antes ou despois non teñan éxito na xestión paira dar a coñecer os descubrimentos que merecen a pena estarán fóra do seu traballo. Así que se queres ser científico, se un bo comunicador!

Como deben actuar os museos de ciencia e tecnoloxía actuais ante a separación que se está producindo entre a sociedade e a comunidade científico-tecnolóxica?

Sempre crin na importancia dos museos de ciencia e tecnoloxía como punto de encontro entre expertos e sociedade. Temos que desenvolver os nosos museos como un foro de compromiso público, de aprendizaxe, pero tamén de diálogo e debate. Iso é o que estamos a facer aquí, no Museo MIT. Queremos ser un Instituto de Arte Contemporánea paira o mundo da arte.

Cales son os obxectivos actuais dun museo de ciencia e tecnoloxía? Que hai que potenciar nos museos e como atraer visitantes?

Son moitas as preguntas á vez. O meu consello é que sexas destacable, que sexas rigoroso, que sexas claro, que non sexas cliente do teu público e que non che tomes tan en serio.

Baixo o título "Divulgación científica na era escéptica actual" impartiu conferencias. Como ve a resposta da sociedade á ciencia?

Acabaron os días paira poder dicir "crear, son científico". Agora, os científicos teñen que pensar que lles van a facer fronte ao despedir a súa opinión e, como fixeron outros profesionais, aprender como actuar ante iso. Enfrontarse aos científicos non significa necesariamente ser contrario á ciencia, senón contrario á autoridade.

John Durant foi director de Comunicación da Ciencia no Museo da Ciencia de Londres entre 1989 e 2000.
Graham Gordon Ramsay

En realidade, os científicos son os que menos deberían preocuparse pola decadencia do respecto de todos os grupos profesionais da sociedade, xa que a ciencia é contraria á autoridade. Ante unha hipótese, os científicos deberían prestar atención ás razóns e probas e non aos nomes, títulos e cualificacións de quen propuxo a hipótese.

Reivindicou a importancia do xornalismo científico.

O xornalismo científico é una fonte fundamental de información, idea e opinión. Na miña opinión, o mellor xornalismo científico é como o mellor xornalismo xeral: revela o descoñecido, aclara o escuro e enfróntase ao discutible. En definitiva, non existe un xornalismo científico e político; só hai un bo xornalismo e un mal xornalismo.

"Ás veces pregúntome si é máis popular en todo o mundo que no MIT Cambridge". É o que ti dixeches.

Pouco despois de chegar ao MIT escoitei a seguinte frase: "A fama do MIT aumenta a medida que se afasta de Charles" (nome do río do lugar). Pensei que probablemente pasase algo así. De feito, na década dos 90 fun profesor no Imperial College de Londres e coñéceselle como o "MIT de Europa". Quen dixo que a imitación é a forma máis honesta de difuminar?

Como profesor do programa Ciencia, Tecnoloxía e Sociedade, como ve a evolución da sociedade ante o desenvolvemento tecnolóxico completo?

Séntome nervioso, atento, indeciso e ás veces bastante preocupado, como calquera outro!

Entidade de referencia
O Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT, do inglés Massachusetts Institute of Technology) é una das institucións de ensino e investigación máis importantes de Estados Unidos, especialmente nos campos da ciencia, a enxeñaría e a economía. O MIT é una organización privada formada por 32 departamentos académicos --con especial incidencia na investigación tecnolóxica e científica teórica e aplicada. Situada en Cambridge (Massachusetts), conta con 63 premios Nobel entre profesores e exalumnos.
Urruzola Arrate, Manex
Servizos
235
2007
Servizos
029
Entrevistas; Museos
Entrevista
Servizos

Manex Urruzola Arrate

Elhuyar Zientziaren Komunikazioa Elhuyar Zientzia eta Teknologia aldizkarian argitaratutako hainbat artikuluren egilea izateaz gainera, ETBko Teknopolis programako erredaktorea eta editorea ere bada, baita Euskadi Irratiko Norteko Ferrokarrilla programako ohiko kolaboratzailea ere. Industria Ingeniaria ikasketaz, energia berriztagarrien enpresa multinazional batean hasi zuen ibilbide profesionala eta Euskal Herriko Unibertsitateko irakaslea izan da. Elhuyar Fundazioko Publiko Orokorrarentzako proiektuen arduraduna da.