Texto redactado en euskara e traducido automaticamente por Elia e sen posterior revisión. VER ORIXINAL

Xardinaría virtual

O talte Gureak utiliza unha realidade virtual para formar aos traballadores na xardinaría, grazas a un novo programa.

Arkaitz e Juanjo traballan día a día na xardinaría: cortando a herba, arrincando zarzas e coidando os xardíns.
Levan anos traballando no grupo GUREAK e xa son expertos, pero os comezos non foron tan fáciles.

JUANJO ARRATIBEL; GOROLDI: Eu fixen o curso en Astigarraga.

ANA VISO; GITEK: Até agora, a formación facíase con instrucións e, directamente no parque, coas máquinas, era bastante difícil. Entón, queriamos unha ferramenta ou sistema virtual, para facer esa educación un pouco máis fácil e con máis seguridade.

Así xurdiu o proxecto denominado VIRCAP. O seu obxectivo é evitar os problemas de comprensión que a lectura provoca en moitas ocasións ás persoas con discapacidade intelectual e facilitar o uso da ferramenta sen riscos.

Arkaitz e Juanjo participaron no programa piloto do proxecto xunto a outras 13 persoas. Primeiro, viron vídeos que mostraban o funcionamento das ferramentas e, despois, puideron comprobar o que aprenderon nos computadores.

Ofréceselles formación para 7 ferramentas de xardinaría.

ANA VISO; GITEK: Non queriamos que os exercicios estivesen illados, senón que todo o ensino estea unida. Algúns
exercicios realízanse en dúas dimensións, con pantallas táctís.

Os exercicios son moi gráficos, mostran mediante debuxos diferentes situacións de traballo e o alumno debe elixir a correcta.

As leccións están expostas como xogos de computador, o que motiva ao alumnado.

ARKAITZ ETXEBERRIA; GOROLDI: Ás veces atáscome, pero arránxomas.

ANA VISO; GITEK: Tamén foi moi bo para eles. Cando terminamos, sempre nos preguntan cando será a próxima sesión e eu creo que a recibiron con moito gusto.

A realidade virtual é o corazón do proxecto VIRCAP.

O operario desprazarase
nunha área de traballo controlada por oito cámaras. Todas as ferramentas que vai utilizar están equipadas con sensores, é dicir, con bolitas unidas por unha antena. As cámaras perciben a súa posición e movementos, procesan o realizado e mostran o seguinte paso. As lentes converterán ao usuario nun campo de traballo real o que aparece en pantalla.

CARLOS REGLA; GOROLDI: Conseguimos que o persoal se adapte ao uso das ferramentas, xa que utilizan máquinas reais con sensores. Así se dan conta do peso, do tamaño e da
posibilidade de moverse. Ademais, utilizan todos os elementos de seguridade necesarios para o traballo: lentes de protección,
luvas, sinais... Puxemos todos os elementos que se atopan no xardín: arquetas, xente... Hai que telo todo en conta á hora de traballar.

A experiencia de Arkaitz, Juanjo e outros amigos axudou a desenvolver o sistema para conseguir a sensación de achegarse o máis posible á realidade.

ANA VISO; GITEK: Todas as probas realizámolas cun equipo piloto, que foi quen nos dixo como tiñamos que facer e que desenvolveu todas as ferramentas e grazas a elas adaptamos todos os sistemas ás súas necesidades.

ARKAITZ ETXEBERRIA, GOROLDI: É moi diferente, pero creo que se pode aprender. Logo, en realidade apréndese coa experiencia de cortar herba, pero pódese aprender. Creo que si para dar os primeiros pasos.

CARLOS REGLA; GOROLDI: Sorpréndenos que a xente entre moi ben nas paisaxes e nos traballos virtuais. Comprendeu ben o que é a ferramenta, sabe utilizala e axudounos a mellorala.

O proxecto VIRCAP xa finalizou. Agora estase ultimando o plan pedagóxico para a implantación definitiva do sistema de formación en xardinaría entre as persoas con discapacidade.

De momento, a convocatoria limitarase aos traballadores do grupo Gureak, pero máis adiante, anunciaron a súa intención de estendela a outras institucións.