Comer e durmir gordo ou durmir paira non engordar?
2007/03/16 Galarraga Aiestaran, Ana - Elhuyar Zientzia
![](images/D070316-b.jpg)
Porque durmir non é una situación pasiva. Por exemplo, os científicos demostraron que inflúe moito na aprendizaxe e a memoria. Ademais, o soño inflúe en moitas funcións fisiológicas, pero aínda teñen moito que investigar neste campo.
Con todo, está claro que non durmir o suficiente pode ter consecuencias graves. Está ben demostrado que a falta aguda de soño afecta tanto á intelixencia como á atención; por exemplo, a falta de soño é un dos principais causantes de moitos accidentes na estrada ou no traballo.
Con todo, até hai poucos anos non se investigou como inflúe a falta de soño, aínda que non tan grande, cando é crónico. E é moito máis habitual este tipo de déficit de soño que o agudo. É dicir, é moito máis habitual que pasar toda a noite sen durmir ou facer moi poucas horas, roubar unhas poucas horas ao soño cada noite e darllo a ler, a traballar, a ver a tele ou a navegar polo computador.
Menos soño, máis obesidade
![](images/D070316-a.jpg)
De media, nos países desenvolvidos a xente dorme dúas horas menos que fai 50 anos. No mesmo período de tempo, a obesidade converteuse nun dos maiores problemas de saúde. Casualidade? É posible, pero segundo estudos epidemiolóxicos analizados conxuntamente ambos os parámetros, parece existir certa relación entre durmir pouco e ter máis quilos, tanto en adultos como en nenos.
Por exemplo, nun estudo realizado en Francia con 1.031 nenos de 5 anos, viron que os nenos que durmían menos de 11 horas eran bastante máis obesos que os demais. En Xapón, con 8.274 nenos de entre 6 e 7 anos, había tres veces máis obesos entre os que durmían 8 horas que entre os que facían 10 horas. Nos adultos tamén se obtiveron resultados similares en investigacións como EEUU, Suíza ou España.
Buscando explicacións
![](images/D070316-c.jpg)
Paira explicar a relación entre ambos os parámetros existen unhas sinxelas razóns. Un pode ser que os obesos dormen mal, é dicir, o exceso de quilos fai que se durma pouco, non ao revés. Outro motivo é que o tempo que non se dorme déase para comer e por tanto engordar. Con todo, non todo é tan sinxelo: quen estudaron como o soño afecta a fame teñen claro que hai mecanismos biolóxicos entre eles.
Uno deles é Eve van Cauter, da Universidade de Chicago. No laboratorio da universidade, realizou estudos detallados sobre a influencia do soño no metabolismo e a concentración hormonal. Por exemplo, nunha investigación obrigou a 12 homes novos a durmir dúas noites seguidas e a durmir nove horas noutras dúas noites. Durante o experimento mediu as concentracións de diversas hormonas, entre elas as de leptina (sinal de saturación) e grelina (sinal de fame), comparando os resultados obtidos en ambas as situacións.
Pois despois de dúas noites de soño excesivamente durmidos, as concentracións de leptina eran un 18% inferiores ás normais e as de grelina un 28% superiores. Ademais, os homes indicaron que eran fame e que tiñan sobre todo ganas para comer alimentos ricos en carbohidratos simples, como galletas e bollería.
Noutras investigacións, ademais de nas hormonas, tamén se detectaron cambios no sistema nervioso, e nas investigacións con rato obtivéronse resultados similares. Por tanto, ademais para comer menos e practicar máis deporte, os médicos prescribirán aos pacientes que teñan que adelgazar: durmir o suficiente cada noite. Non é malo, non?
Publicado en Deia.
![](https://elia.eus/static/elhuyar/img/elia_RGB.png)
Gai honi buruzko eduki gehiago
Elhuyarrek garatutako teknologia