Texto redactado en euskara e traducido automaticamente por Elia e sen posterior revisión. VER ORIXINAL

Cambiar a dieta, beneficioso para o clima, o medio ambiente e a saúde

O sistema alimentario é responsable dun terzo das emisións de gases invernadoiro de orixe antropogénico e do 80% do uso da auga, segundo o centro de investigación sobre cambio climático BC3.

Neste contexto, os investigadores estudaron como influiría o cambio de dieta, baseado en proteínas vexetais e reducindo o consumo de carne, no medio ambiente, a saúde pública e a economía social. Conclúen que para que o cambio sexa efectivo, a planificación debe ser rexional, respectando os contextos culturais e económicos.

«O cambio de dieta mellora igualmente o estado nutricional e o achegue calórico, así como as variables ambientais e climáticas»

A investigación, publicada na revista Nature Food, confirma que nalgunhas rexións apostar por unha dieta saudable pode supor un aforro de até un 30% nos custos de mitigación para alcanzar os obxectivos climáticos do Convenio de París. No artigo definiuse unha dieta saudable como aquela que promove a saúde, prevén enfermidades e garante nutrientes.

1.298 escenarios

No estudo analizáronse 1.298 escenarios, mediante modelos estadísticos avanzados, clasificados por tipoloxía e nivel de transición proteica, así como por impacto global e escultórico. As principais conclusións apuntan a que o cambio na dieta mellora o estado nutricional e o achegue calórico, así como as variables ambientais e climáticas.

Un exemplo diso é o impacto que teñen os escenarios que combinan proteínas vexetais coa redución do consumo de carne de animais rumiantes (vacas, cabras, ovellas) nas reforestacións, especialmente no Ekitalde africano.

«A extracción total de auga diminuiría a nivel global para 2050, en todos os casos»

Doutra banda, o crecemento de terras non xestionadas en case todos os escenarios (bosques naturais, pastos protexidos, matogueiras) asóciase cunha mellora global da biodiversidade. Así mesmo, a extracción total de auga diminuiría a nivel global para 2050 en todos os casos; aínda que, en Oriente Medio, a escaseza de auga podería aumentar no escenario do consumo de proteínas vexetais debido á exportación de legumes e froitos secos que requiren unha rega intensiva.

Todos os escenarios contribúen ademais a mitigar a emerxencia climática. Reduciríanse as emisións de gases invernadoiro e de contaminantes que empeoran a calidade do aire, o que evitaría mortes prematuras. Neste sentido, Arxentina, Europa e Norteamérica serían as rexións máis beneficiadas.