Texto redactado en euskara e traducido automaticamente por Elia e sen posterior revisión. VER ORIXINAL

Auga salgada, auga doce

Non todos os peixes son iguais. A pescada, o bacallau ou a sardiña, por exemplo, teñen unha carne máis forte e un sabor máis forte que a troita. Isto débese a que a troita é de auga doce, mentres que o resto son de auga salgada ou mariña.

E é que o corpo dos peixes ten que traballar de forma moi diferente para adaptarse a cada tipo de auga. A concentración salina da auga do mar é maior que a do corpo do peixe, e nestes casos o sal da auga tende a entrar no interior do peixe. Os peixes mariños, para sobrevivir, teñen que expulsar continuamente o sal do corpo e, ademais, deben expulsar o mínimo de auga posible para non deshidratarse. Con todo, a auga do río presenta unha menor concentración

de sal, menor que o organismo dos peixes, polo que a auga doce tende a penetrar no interior dos peixes. Como consecuencia diso, as troitas deben evacuar o excedente de auga, para o que verten os ouriños continuamente á auga.

Pero tamén hai excepcións nos peixes. O salmón, por exemplo, leva moi ben tanto en auga salgada como en auga doce. Este peixe tende a reproducirse nos ríos, pero para desenvolverse e crecer diríxese ao mar en busca de alimento. Por tanto, o salmón terá a habilidade de expulsar ou asimilar o sal do seu corpo segundo o momento da súa vida, aínda que se lle note pouco despois de asala á prancha.