Texto redactado en euskara e traducido automaticamente por Elia e sen posterior revisión. VER ORIXINAL

A ONU dixo que o mundo entrou nun estado de derrota hídrica

Un informe da Organización das Nacións Unidas explica que os termos crise hídrica e tensión hídrica xa non se axustan á realidade, porque existen danos irreversibles que levaron a moitas concas e reservas a un punto de non retorno. Así, os autores do informe sinalan que se entrou nun fracaso hídrico: non hai ingresos e os aforros (glaciario, no humidal…) están a esgotarse.

Dadas as circunstancias, os autores pediron aos líderes mundiais que fagan adaptacións baseadas na ciencia. De feito, moitas rexións están a vivir por encima dos seus recursos hidrológicos e moitos sistemas hídricos críticos non teñen volta atrás.

O informe da ONU baséase nun artigo publicado na revista Water Resources Management. Este artigo define o fracaso hídrico como a sobreexplotación continua de augas superficiais e subterráneas en termos de caudais renovables e niveis seguros de esgotamento, o que resulta nunha perda irreversible ou de alto custo do capital natural relacionado coa auga.

«dado que o fracaso hídrico non é unha sucesión de crises locais illadas, senón un problema global, a resposta tamén debe ser global»

Así, o 75% da humanidade atópase en países clasificados como inseguros ou críticamente inseguros; e 4.000 millóns de persoas padecen unha grave escaseza de auga polo menos un mes ao ano.

Parte do mesmo sistema

Afirman que aínda que non todas as concas e países están en bancarrota de auga, forman parte do mesmo sistema e están interrelacionados a través do comercio, a migración, o clima e as relacións de poder xeopolíticas, como ocorre co clima. É dicir, non afecta a todos por igual, pero a situación global é de fracaso. Entre os puntos máis críticos destacan Oriente Medio e o norte de África. Mesmo nalgunhas partes do sur de Asia, a agricultura e a urbanización levaron a graves caídas dos niveis freáticos e o afundimento da terra nalgúns lugares.

Segundo os autores do informe, dado que o fracaso hídrico non é unha sucesión de crises illadas locais, senón un problema global, a resposta tamén debe ser global. Dentro dela, é imprescindible evitar danos maiores, repartir riscos e custos de forma equitativa e adaptar os sistemas socioeconómicos para reducir a necesidade de auga.